آلودگی، ترافیک و «تهران دوست داشتنی» ؛ برندینگ شهری یا نمایش تبلیغاتی شهرداری؟

در حالی که شهر تهران با بحران هایی مثل آلودگی هوا، محیط زیست و ترافیک درگیر است و با شروع ایام سرد سال نگرانی های شهروندان درباره آلودگی هوا و بحران تامین انرژی در این ایام دو چندان می شود، شهرداری تهران فاز جدیدی از تابلو ها و بیلبورد های شهری را با طرح های مربوط به شهر تهران و با شعار”تهران دوست داشتنی”در معابر، خیابان ها و اتوبان های پایتخت به نمایش گذاشته است.

این درست در شرایطی است که تجربه چند سال گذشته پایتخت نشینان، نشان داده که با آغاز فصل سرما علاوه بر پدیده وارونگی هوا و ترافیک و وسایل حمل و نقل فرسوده در پایتخت که از عوامل اصلی آلودگی هوا در این برهه زمانی محسوب می شوند، تهرانی ها باید نگران پدیده ای به نام مازوت سوزی هم در این ایام باشند که چند سالی است عامل تشدید کننده این آلودگی و در بعضی موارد حتی کشنده برای شهروندان آسیب پذیر بوده است.هرچند که قرار بود در سال گذشته و با پیگیری های شخص رئیس جمهور از این کار جلوگیری شود ولی این تصمیم هم در تناقضات بی پایان مسئولین دولتی و پاسکاری بین مدیران گم شد و بعدها مسئولان وقت به استمرار مازوت سوزی برای تامین انرژی صنایع و نیروگاه های اطراف شهر تهران در ماه های سرد سال اقرار کردند.

بر اساس آمارهای شرکت کنترل کیفیت هوای تهران(این سازمان از نظر ساختاری  زیر مجموعه  شهردار تهران می باشد)از ابتدای فروردین تا 30 ام اسفند ماه سال گذشته، پایتخت نشینان فقط 7 روز هوای پاک استشمام کرده اند. و اوضاع وقتی بغرنج تر می شود که بدانیم این آمار برای سال 1402، 10 روز بوده است. یعنی همان اندک روزهای پاک و آسمان صاف که برای تهرانی ها تبدیل به آرزو شده است، در یک روند نزولی هرسال در حال کاهش یافتن است.

با توجه به این میزان از نگرانی و دغدغه های پایتخت نشینان نسبت به شرایط نگران کننده زیست شهری، شهرداری تهران از سال گذشته کمپینی را تحت عنوان تهران دوست داشتنی اجرا کرده است که به گفته مسئولان و مدیران اجرای آن، هدف اصلی آن احیای احساس تعلق شهروندان به تهران بوده و در راستای توسعه برند شهری اجرا شده است.حال در میانه پاییز و در آستانه آغاز روزهای سرد سال، شهروندان تهرانی فاز جدیدی از این کمپین را با سازه های تبلیغاتی متنوع تری در سطح شهر می بینند درحالی که در این سالها هیچ اقدام تاثیرگذار و مثبتی را در راستای رفع نگرانی ها و دغدغه های زندگی در پایتخت از طرف مسئولان شهری ندیده اند.این در شرایطی است که طبق قانون هوای پاک که در سال 96 به تصویب مجلس هم رسیده است، شهرداری تهران با سه وظیفه مهم ،متولی اصلی اجرای این قانون است.

اینکه برندینگ شهر یکی از زیر شاخه های دانش برندینگ است و با استفاده از برند شهری می توان ارزش بالقوه یک شهر را به شیوه ای جذاب به اطلاع مخاطبان رساند درست است ولی سوالات و ابهامات بسیاری درباره این کمپین و اجرای آن در این سطح برای شهروندان تهرانی پیش می آید. مواردی که بنظر میرسد متولیان امر در شهرداری باید پاسخگوی آنها باشند.

اولا کمپین برای توسعه برند شهری در وهله اول باید مخاطب را قانع کند که انتظاراتش در این شهر برآورده می شود.

ثانیا در یک کمپین با ویژگی های خاص هم مانند یک محصول تجاری، برند سازی شهری باید به گونه ای باشد که سیاست های عمومی از وعده ارزش پیشنهادی حمایت کند.

در کدام یک از موارد بالا، شهروندان تهرانی احساس همراهی می کنند و برآورده شدن انتظاراتشان را در سطح شهر اجرایی می بینند؟! نه تنها نمی بینند بلکه هر روز بر دغدغه هایشان افزوده می شود.

ثالثا بر اساس کدام”برند بوک”برای شهر تهران، کمپین برندسازی شهری اجرا کرده اید؟ آیا برند سازی نباید اصول و الگویی داشته باشد؟ از  هویت سازی و انتخاب استراتژی تا برنامه ریزی رسانه و  انتخاب رنگ و فونت محتوای خروجی بر چه اساس و مبنایی صورت گرفته است؟

رابعا در بخشی از محتوای متنی در سایت مربوط به این کمپین آورده اید که” تهران، شهر شب های زنده و خیابان های روشن، شهر فستیوال های فرهنگی، شهر سبز تا چشم اندازهایی بی نهایت”

کپی رایتر این کمپین بر چه اساسی و با چه هدفی این متن را تنظیم کرده؟بنظر میرسد که هدفش یادآوری آرزوها و آمال شهروندان بوده است تا معرفی ویژگی های فعلی شهر!

شهر شب های زنده! فستیوال های فرهنگی! شهر سبز تا چشم انداز بی نهایت!!!

یا شاید ما به اشتباه در شهر دیگری زندگی می کنیم!

در هر حال بنظر میرسد که تهران به عنوان یک کلانشهر و پایتخت حدودا دویست ساله کشور، بیشتر از هر زمان دیگری نیاز به یک سند جامع برای برندسازی شهری دارد تا هرگونه برنامه ریزی برای توسعه فرهنگ و اقتصاد شهری در چهارچوب آن صورت بگیرد نه به شکلی که امروز در پایتخت در حال اجراست.