رونمایی برند Dior در روزهای گذشته از کالکشن زمستان 2027-2026 خود که یکی از جالب توجه ترین مجموعه های فصل به نظر می رسد (هر چند که به دلیل جدید بودن این رویداد، هنوز یادداشت ها و ریویو های تخصصی رسانه ها و متخصصین حوزه مد و فشن، مخصوصا مجله vogue منتشر نشده اند تا عیار واقعی این طرح ها را متوجه شویم) و توجهات بسیاری را در جهان طراحی لباس و مد معطوف به خود کرده است، یک غافلگیری بامزه هم برای کاربران ایرانی داشته که در شبکه های اجتماعی باعث به اشتراک گذاشتن شوخی های جالبی هم شده است! که در ادامه مطلب به بررسی این موضوع هم می پردازیم.
در این کمپین، برخلاف کمپینهای پر زرق و برق سالهای گذشته که بیشتر روی لوگو یا لباسهای استیتمنت تمرکز داشتند، شاهد یک تصویرسازی بسیار آرام، طبیعی و نزدیک به طبیعت هستیم. دیور ما را به حومه روستایی در فرانسه میبرد، جایی که تضاد میان اشرافیت کلاسیک و طبیعت وحشی، در قالب بافتنیهای ضخیم، طرحهای چهارخانه و مدالیونهای قدیمی، روایت میشود.
گویی طراحان مجموعه یک روایت شاعرانه را جای تبلیغ مد برای مخاطبان آماده کرده اند.
در واقع این کمپین، ادامه کاری است که مدیر خلاق جدید دیور، جاناتان اندرسون، با مجموعه پاییز/ زمستان شروع کرده بود. اندرسون به جای بازسازی خشک و موزهای آرشیو دیور، از کدهای تاریخی استفاده میکند و آنها را با المانهای مدرن و کاربردی مثل جین، بوتهای ضخیم و لباسهای بافتنی ترکیب میکند.
هدف او خلق «کاراکتر» است. مردی که همزمان رمانتیک، شاعرانه و در عین حال با صلابت و زمینی است. این رویکرد، قرار است که برند را از یک ویترین لوکس صرف، به سمت یک سبک زندگیِ عمیق و مفهومی متمایل کند. دقت کنید به شلوارهای پیلیدار با برش کلاسیک که اندرسون بسیار به آنها علاقه دارد. او ترجیح میدهد فشن کمی «خروجی» داشته باشد و بیش از حد به بدن نچسبد.
همچنین کیف که در این تصویر بسیار ساده است اما یک لوگوی دیور با طراحی جدید روی آن دارد. این دقیقاً همان مینیمالیسم هوشمندانه است که یکی از المان های مورد علاقه این طراح است.
همچنین موضوع مهم دیگر این کمپین انتخاب جاش اوکانر Josh O’Connor بازیگر بریتانیایی آخرین فیلم اسپیلبرگ است. چرا که انتخاب او هرگز تصادفی یا بر سر ملاحضات قراردادی بین برند و سلبریتی ها نبوده است. اوکانر بازیگری است که به داشتنِ استایل شخصی «نامتعارف اما باوقار» معروف است. به نظر می رسد که استراتژی طراحان کمپین به رهبری اندرسون این بوده است که با انتخاب اوکانر، عمداً میخواهند جذابیت کلاسیک دیور را با روشنفکری هنری نسل جوان ترکیب کنند.
جاش اوکانر مدل «مرد دیور جدید» است. کسی که پیراهن چهارخانه میپوشد، کیف رو دوشی دارد و در جنگل قدم میزند، حداقل به نظر می رسد دیور دارد از دنیای کت و شلوارهای اتوکشیده و تشریفاتی به سمت لوکسِ کاربردی و متفکرانه حرکت میکند.
اما نکته بسیار جالب این کمپین برای ما ایرانی ها در ویژگی های این کالکشن و المان های استفاده شده در آنهاست. طرح های جاناتان اندرسون در این کمپین، ریشه در استایلهای Retro و Heritage یا میراثی دارند.
او از المانهایی مثل شلوارهای فاقبلند با پیلی، کتهای پشمی با برشهای کلاسیک و پهن، پارچه های چهارخانه (Check patterns) و رنگهای خاکی و مات استفاده میکند که در دنیای مد جهانی، نماد اصالت و نوستالژی کلاسیک است. اما در حافظه جمعی ایرانی، این دقیقاً همان کدهای بصری است که متعلق به نسل پدران و پدربزرگ ها در دهههای ۵۰ و ۶۰ شمسی است.
در واقع، نماد های لوکس بودن کلاسیک در این کالکشن، در ایران نماد نوستالژی خانوادگی و دوران پیش از مدرنیسم تلقی میشود. آنچه باعث غافلگیری ایرانی ها در برخورد اولیه با این طراحی ها شده است، نیز همین موضوع به نظر می رسد.
